Theater

Daarkom tijdens Ramadan met M. El Jem: 'De vrouw die...'

Daarkom heeft Marokko’s bekende komiek Mohamed El Jem en zijn succesvolle volkstheaterstuk ‘De Vrouw Die…’ gestrikt voor een Belgische tournee. In het kader van Ramadan staan twee laat-avondvertoningen met hapje en drankje op het programma. Op 11 september 2009 in CC Luchtbal, Antwerpen en 12 september 2009 in Bozar, Paleis voor Schone Kunsten, Brussel.

De première van 'De Vrouw Die...' in het Théâtre national Mohammed V in Rabat kende een ware stormloop. De overbekende figuur van El Jem, het hoogkomisch gehalte en de brandend actuele thematiek trekken de Marokkanen massaal naar het stuk.

Het betere volkstheater en de burleske komedie zijn ook in België heel populair. Liefhebbers van het genre zullen meteen de verwantschap herkennen tussen Marokkaans en Belgisch variété. Meng Gaston Berghmans, Jacques Vermeiren, Urbanus en (wijlen) Luc Philips wat door elkaar en daar komt Mohamed El Jem. Dat het stuk ‘De Vrouw Die’ in Marokkaans dialect gesproken is, mag het Belgisch publiek niet afschrikken. Daarkom voorziet boventiteling in Nederlands en Frans om zoveel mogelijk mensen de kans te geven van het stuk te genieten. 'De Vrouw Die...' werkt intens op de lachspieren.

Net als elke komedie heeft ook 'De Vrouw Die...' een serieuze ondertoon. Het stuk neemt de (oude en nieuwe) rol van de vrouw in de hedendaagse Marokkaanse samenleving op de korrel. De positie van de vrouw is een maatschappelijk debat dat nu niet enkel in Marokko wordt gevoerd. Door onder meer de discussie over de hoofddoeken staat dit thema ook in België op de agenda. De confrontatie tussen Marokkanen in Marokko en zij die geëmigreerd zijn naar Europa, passeert ook de revue. De relatie tussen die twee is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Synopsis
Ouafaâ (Nezha Regragui) is een overtuigde feministe die mannen met achterdocht behandelt. Haar dochter verzet zich daartegen en predikt de gelijkheid tussen man en vrouw. Het duel tussen moeder en dochter bereikt een hoogtepunt als El Jem ten tonele verschijnt als de nieuwe aanbidder van Ouafaâ. De aankomst van familieleden uit Europa steekt de lont in het kruitvat. Een sociaal blijspel van de bovenste plank is het resultaat.